o sebaldzie

Do tej pory nie ukazała się osobna biografia W.G. Sebalda, a on sam był człowiekiem skrytym i konsekwentnie strzegł swojej prywatności. Nawet po zapoznaniu się z treścią kilkudzisięciu kartonów, składających się na spuściznę pisarza (przechowywaną w Niemieckim Archiwum Literatury w Marbach), nie sposób odpowiedzieć na pytanie, kim tak naprawdę był i jak żył Max Sebald.
W swojej twórczości pozostawiał jednak liczne ślady – śmiało grał z autobiografią, wplatając  datę urodzenia, wmontowując własne zdjęcie w tekst powieści czy bawiąc się swoimi (nielubianymi i w pewnym momencie odrzuconymi) imionami.Najlepszym tego przykładem imiona niektórych bohaterów jego powieści: Winnibald, Georg, Sebaldus albo Baldanders. Wszystkie te zabiegi świadczą zarówno o dużym poziomie autorefleksyjności, jak i dystansu Sebalda do własnej autobiografii.

Najobfitszym źródłem wiedzy o życiu Sebalda jest do tej pory obszerna i godna podziwu publikacja Sebald’s Moons, zredagowana przez Jo Catling i Richarda Hibbita. W pierwszej części książki autorzy szczegółowo przedstawiają wczesne lata życia pisarza (A childhood in the Allgau: Wertach, 1944-52), okres edukacji (lata 1963-75) i pracę na uniwersytecie (At the University: Sebald in the Classroom). Dzięki szczegółowym tekstom zebranym w kompedium poznajemy Sebalda nie tylko jako prozaika, ale też nauczyciela, wykłądowcę, kolekcjonera, poetę. Wartościowe są także fotografie pisarza, rzadko dostępne w innych źródłach.

W.G._Sebald_21059

Życiorys W.G. Sebalda

18.5.1944
Narodziny w bawarskiej wiosce Wertach (Allgäu) jako drugie z czworga dzieci Georga Sebalda i Rosi Engelhofer;
1952
Przeprowadzka rodziny Sebaldów do Sonthofen;
1954-63
Pobyt w szkole (Oberrealschule) w Obersdorfie zakończony  maturą;
1963-66
Studia germanistyki i literaturoznawstwa we Fryburgu Bryzgowijskim i Fryburgu (Szwajcaria);
1966 
Uzyskanie tytułu Licence ès Lettres;
1966
Emigracja do Wielkiej Brytanii;
1966-68
Praca lektora na University of Manchester;
1967
Zawarcie małżeństa;
1968
Zakończenie studiów magisterskich pracą o Carlu Sternheimie – Carl Sternheim: Kritiker und Opfer der Wilhelminischen Ära (publikacja w 1969 r.);
1968-69
Posada nauczyciela w St. Gallen;
1969-70 
Praca lektora w Manchester;
1970-75 
Docentura na University of East Anglia w Norwich;
1973
Obrona pracy doktorskiej o Alfredzie Döblinie – Der Mythos der Zerstörung im Werk Döblins (publikacja 1980);
1974-75
Publikacja debiutanckich wierszy w czasopiśmie Zet;
1975  
Praca w Instytucie Goethego w Monachium;
1976
Ponowne podjęcie docentury w Norwich;
1984 
Publikacja poezji (będących później częścią Nach der Natur) w austriackim czasopiśmie Manuskripte;
1985
Publikacja pierwszego tomu esejów poświęconych literaturze austriackiej Die Beschreibung des Unglücks;
1987
Tytuł profesora (Professor of European Literature);
1988
Profesura zwyczajna na University of East Anglia;
Publikacja pierwszej książki literackiej Nach der Natur;
Anglojęzyczna publikacja Contemporary German Theatre;
1989   
Założenie British Centre for Literary Translation na UEA;
1990 
Publikacja Schwindel. Gefühle (Czuję. Zawrót głowy);
1991  
Nagroda Fedora Malchowa (Fedor Malchow Preis) za tom Nach der Natur; Publikacja tomu esejów Unheimliche Heimat o literaturze austriackiej;
1992 
Publikacja Die Ausgewanderten (Wyjechali);
1994
Nagroda Berliner Literaturpreis & Bobrowski-Medaille;
Nagroda Preis der LiteraTour Nord (za twórczość literacką i eseistyczną);
1995
Publikacja Die Ringe des Saturn (Pierścienie Saturna)
1996 
Nominacja do Europäischer Literaturpreis (za Pierścienie Saturna)
1997
Mörike-Preis der Stadt Fellbach; Wingate Prize for Fiction; Heintich-Böll-Preis der Stadt Köln;
1998
Publikacja tomu esejów Logis in einem Landhaus;
1999 
Publikacja Luftkrieg und Literatur (Wojna powietrzna i literatura); Prix du meilleur livre étranger (za francuskie wydanie Pierścieni Saurna);
2000  
Heinrich-Heine-Preis der Stadt Düsseldorf;
2001 
Publikacja Austerlitz;
14.12.2001
Śmierć Sebalda w wypadku samochodowym w pobliżu Norwich;
2002
Bremer-Literaturpreis der Rudolf-Alexander-Schröder Stiftung;
Nagroda Literacka National Book Critics Circle;
2003 
Pośmiertna publikacja Unerzählt (z Janem Peterem Trippem) i Campo Santo;


Nagrania wystąpień Sebalda:

– 15 października 2001 (92Y Reading) – W.G. Sebald czyta fragmenty Austerlitza po angielsku
– 6 grudnia 2001 (
W.G. Sebald on Bookworm) – W.G. Sebald w rozmowie z Michaelem Silverblattem


źródła biograficzne:
– Saturn’s Moons. W. G. Sebald – A Handbook, red. J. Catling, R. Hibbitt, London 2011 (przede wszystkim “Part I: The Writer in context”, s. 16-315
W.G. Sebald: Chronology, w: W.G. Sebald – A Critical Companion, red. J.J. Long i A. Whitelead, Edinburgh 2004, s. XI, XII.
– Franz Loquai, Vita W.G. Sebald, w: Sebald. Lekturen, red. M. Atze, F. Loquai, Egingen 2005, s. 258-259.
– Franz Loquai, Porträt: W.G. Sebald, Eggingen 1997.
– Tomasz Szerszeń, W.G. Sebald. Nota biograficzna, “Konteksty” 2014, nr 3-4, s. 11.
– Marcel Atze, Sebald in Freiburg, Marbach a. Neckar 2014.
»Auf ungeheuer dünnem Eis«. Gespräche 1971 bis 2001, red. T. Hoffmann; Frankfurt am Main 2011.
– Uwe Schütte, W. G. Sebald. Einführung in Leben und Werk, Göttingen 2011.
– Mark M. Anderson, Wo die Schrecken der Kindheit verborgen sind,
“Cicero” 2009, 7. September, http://www.cicero.de/salon/wo-die-schrecken-der-kindheit-verborgen-sind/44589 (dostęp: 15.12.15).
– Reinbert Tabert, Max in Manchester, “Akzente” 50 (2003), 1, s. 21-30.
– Jo Catling, W.G. Sebald: ein “England-Deutscher”? Identität – Topographie – Intertextualität, w: W. G. Sebald: Intertextualität und Topographie, red. I. Heidelberger-Leonard, M. Tabah, 2009.
– „Was in der Vergangenheit liegt, liegt alles in gleicher Entfernung zu unserer Existenz heute“ Der Schriftsteller W.G. Sebald, w: derive – Radio für Stadtforschung, https://cba.fro.at/249200 (dostęp: 27.04).
– Philippa Camber, Ariadne’s Thread. In Memory of W.G. Sebald, wstęp Iain Sinclari, Norwich 2014.
– Rainert Tabbert, Früher Schulweg im Allgäu – zwei Kindheitserinnerungen des Schriftstellers W. G. Sebald, “Literatur in Bayern : Kulturzeitschrift”(2009), 97, s.28-30.
Advertenties